♪ぺこブログ♪_RyouHei_RyoPeko_

เงียบ

 

ช่วงนี้เหมือนตกอยู่ในความเงียบ

ไม่ได้ยินเสียงอะไร สักอย่าง

เงียบ..........เหงา

 

สองอย่างนี้ มันมักจะมาคู่กันเสมอ

แปลกดี เหมือนกัน นะ

เงียบแล้ว ทำไมเราต้องเหงา ด้วยหล่ะ

 

ตอนนี้เหมือนตัวเองหายออกไปจากโลก ...ที่เคยอยู่ งานคอสเพลย์ที่เคยไปทุกเดือน ตั้งแต่เรียนจบมา ไม่เคยได้ไปอีกเลย ไม่รู้ ขาวคราว

ทั้งๆที่ไม่ได้ตั้งใจจะทอดทิ้ง แต่ก็เหมือนตัดขาด

เพื่อนที่เคยเจอกันทางเนตคุยกันทุกวัน ก็ ห่างหาย ไม่รุว่าทุกวันนี้ จะเป็นยังไงกันแล้วบ้าง

สังคมที่เคยอยู่เปลี่ยนแปลงไป ....วันเวลาเปลี่ยนไป ทำให้อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม

.....ไม่ชอบเลย การเปลี่ยนแปลง

เคยมีเพื่อนสมัย ม ต้น ที่ยังคบกันอยู่ มา บอกตอนที่เรียนอยู่ปี สี่ ว่า ....ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีๆ เราก็ยังเป็นเหมอืนเดิมเลยนะ ไม่เคยเปลี่ยน ทั้งๆทีคนอื่นเขาเปลี่ยนกันไปหมดทุกอย่าง แต่เราก็ยังเหมือนเดิม

....นั่นเพราะ เราเกลียดการเปลี่ยนแปลง เรายอมรับมันไม่ได้

และตอนนี้ก็ กำลังอดทนกับการเปลี่ยนแปลงอย่างถึงที่สุด

เช้า ไปทำงาน เย็นกลับมา นอน

เช้า นอน เย็น ตื่นมาไปทำงาน

ตารางการทำงานที่ไม่แน่นอน วันที่หยุด เดือนละ หก เจ็ดวัน

เหนื่อย จน ไม่อยากจะทำอะไร

นี่เหรอ ชีวิตของผู้ใหญ่ นี่เหรอ ชีวิต วัยทำงาน

 

ทำไม มัน เงียบ เหงา แบบนี้